ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΝΤΑ

Γεια σας!!

Από τη συλλογή ποιημάτων "Ποιήματα" του Πάμπλο Νερούντα και πιο συγκεκριμένα από το

Εσπερινό (Crepusculario) αντιγράφω το ποίημα:

ΤΟ FAREWELL ΚΑΙ ΟΙ ΛΥΓΜΟΙ

Από τα βάθη του είναι σου, γονατισμένο,

ένα παιδί, θλιμμένο, όπως εγώ μας κοιτάει.

^^^

Γι' αυτή τη ζωή που θα κάψει στις φλέβες του

θα έπρεπε να δεθούν οι ζωές μας.

^^^

Γι' αυτά τα χέρια, παιδιά των χεριών σου,

θά 'πρεπε να σκοτώσουν τα χέρια μου.

^^^

Για τ' ανοιχτά του μάτια μεσ' τη γη

θα δω τα δικά σου δάκρυα μια μέρα.

^^^

Αγαπάω τον έρωτα των ναυτικών

που φιλάνε και φεύγουν.

^^^

Αφήνουν μια υπόσχεση.

Δε γυρίζουν ποτέ πια.

^^^

Σε κάθε λιμάνι μια γυναίκα προσμένει

οι ναυτικοί φιλάνε και φεύγουν.

^^^

Μια νύχτα κοιμούνται με το θάνατο

στο κρεβάτι της θάλασσας.

^^^

Αγαπάω τον έρωτα που μοιράζεται

σε φιλιά, κρεβάτι, ψωμί.

^^^

Έρωτας που μπορεί να είναι αιώνιος

και μπορεί να είναι φευγαλέος.

^^^

Έρωτας που θέλει ν' απελευθερωθεί

για να ξαναγαπήσει.

^^^

Έρωτας θεοποιημένος που πλησιάζει.

Έρωτας θεοποιημένος που φεύγει.

^^^

Δε θα συναντηθούν πια τα μάτια μου με τα μάτια σου,

δε θα γλυκαθεί πια μαζί με σένα ο πόνος μου.

^^^

Όμως όπου κι αν πάω, θα σηκώσω τη ματιά σου.

Κι όπου κι αν πας, θα σηκώσεις τον πόνο μου.

^^^

Ήμουνα δικός σου, ήσουνα δική μου, τι περισσότερο μαζί κάναμε

μια στροφή στο δρόμο όπου ο έρωτας πέρασε.

^^^

Ήμουνα δικός σου, ήσουνα δική μου. Εσύ θα είσαι εκείνου που σ'αγαπάει,

εκείνου που κόβει στον κήπο σου ό,τι έσπειρα εγώ.

^^^

Εγώ φεύγω. Είμαι θλιμμένος, όμως πάντα είμαι θλιμμένος.

Έρχομαι από τα μπράτσα σου. Δεν ξέρω προς τα πού πάω.

^^^

Απ' την καρδιά σου μου λέει αντίο ένα παιδί.

Κι εγώ του λέω αντίο.

^^^^^^

ΠΟΙΗΣΗ ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΝΤΑ

Γεια σας!

Από τη συλλογή ποιημάτων του Πάμπλο Νερούντα: "Ερωτικά Ποιήματα" αντιγράφω το ποίημα:

Η ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ

Όλη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου

στη θάλασσα πλάι, στο νησί.

Άγρια ήσουν και γλυκιά ανάμεσα στην ηδονή και στον ύπνο,

ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό.

^^^^

Ίσως πολύ αργά

τα όνειρά μας ενώθηκαν

στο ύψος ή στο βάθος,

ψηλά σαν τα κλαδιά που τα κουνάει ο ίδιος άνεμος,

κάτω σαν ρίζες κόκκινες που ακουμπάνε μεταξύ τους.

^^^^

Ίσως το όνειρό σου

απομακρύνθηκε απ' το δικό μου

και στη σκοτεινή θάλασσα

με αναζητούσε

όπως πριν

όταν ακόμα δεν υπήρχες,

όταν χωρίς να σε διακρίνω

έπλεα στο πλευρό σου,

και τα μάτια σου γύρευαν

αυτό που τώρα

-ψωμί, κρασί, έρωτα και θυμό-

σου προσφέρω απλόχερα

γιατί είσαι το κύπελλο

που περίμενε τα δώρα της ζωής μου.

^^^^

Κοιμήθηκα μαζί σου

όλη τη νύχτα που

η γη η σκοτεινή γυρίζει

με ζωντανούς και πεθαμένους,

κι όταν ξύπνησα στα ξαφνικά

μες στο σκοτάδι

το χέρι μου είχα γύρω από τη μέση σου.

Ούτε η νύχτα ούτε ο ύπνος

μπόρεσαν να μας χωρίσουν.

^^^^

Κοιμήθηκα μαζί σου

και μόλις ξύπνησα το στόμα σου

βγαλμένο απ' το όνειρό σου

μου έδωσε τη γεύση της γης,

του θαλασσινού νερού, των φυκιών,

του βυθού της ζωής σου,

και δέχτηκα το φιλί σου

μουσκεμένο από την αυγή

σαν να μου ερχόταν

από τη θάλασσα που μας κυκλώνει.

**********

ΠΟΙΗΣΗ ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ

Γεια σας!

Ποίημα του ετερώνυμου Άλβαρο ντε Κάμπος. Είναι ένα από τα πολλά πρόσωπα που επινόησε ο Φερνάντο Πεσσόα, από πολύ μικρή ηλικία...

Ο Φερνάντο Πεσσόα γεννήθηκε στη Λισαβόνα στις 13 Ιουνίου 1888. Από οκτώ μηνών ενδιαφέρεται ήδη για τα γράμματα του αλφαβήτου. Στα τέσσερά του αρχίζει να γράφει.

Όλα τα ερωτικά γράμματα είναι γελοία.

Δε θα ήταν ερωτικά γράμματα αν δεν ήταν γελοία.

^^^^

Στον καιρό μου έγραψα κι εγώ γράμματα ερωτικά,

Όπως κι οι άλλοι,

Γελοία.

^^^^

Τα γράμματα τα ερωτικά, αν έρωτας υπάρχει,

Πρέπει γελοία να είναι.

^^^^

Μα στην πραγματικότητα,

Μόνο εκείνοι που ποτέ δεν έγραψαν

Γράμματα ερωτικά

Είναι γελοίοι.

^^^^

Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω πίσω

Τότε που έγραφα γράμματα ερωτικά

Χωρίς να σκέφτομαι

Πόσο γελοία είναι...

^^^^

Η αλήθεια είναι ότι σήμερα

Μόνο οι αναμνήσεις μου

Από τα ερωτικά γράμματα αυτά είναι γελοίες.

^^^^

(Όλες οι πολυσύλλαβες οι λέξεις,

Μαζί με απροσμέτρητα αισθήματα,

Είναι γελοίες φυσικά.)

^^^^

21-10-1935

ΠΟΙΗΣΗ ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ

Γεια σας!

Ένα ποίημα του Φερνάντο Πεσσόα

Τέσσερις Ωδές

Να θέλεις λίγα: θα τα έχεις όλα.

Τίποτε να μη θέλεις: θα είσαι ελεύθερος.

Ο ίδιος ο έρωτας που νιώθουν

για μας, μας απαιτεί, μας καταπιέζει.

***

Για να είσαι μεγάλος, να είσαι ακέραιος: Τίποτε

δικό σου να μην υπερβάλλεις ή να μη διαγράφεις.

Να είσαι όλα σε κάθε πράγμα. Να βάζεις όσα είσαι

και στο ελάχιστο που κάνεις.

Έτσι σε κάθε λίμνη ολόκληρη η σελήνη

λάμπει, γιατί ζει ψηλά.

***

Αναρίθμητοι ζουν μέσα μας,

Αν σκέφτομαι ή αν νιώθω, αγνοώ

Ποιος μέσα μου σκέφτεται ή νιώθει.

Είμαι μονάχα ο τόπος

όπου νιώθουν ή σκέφτονται.

***

Έχω περισσότερες από μία ψυχές.

Υπάρχουν περισσότερα εγώ απ' το ίδιο το εγώ μου.

Υπάρχω ωστόσο

αδιάφορος για όλους,

τους κάνω να σιωπούν: εγώ μιλάω.

***

Οι διασταυρωμένες παρορμήσεις

όσων νιώθω ή δε νιώθω

Πολεμούν μέσα σ' αυτόν που είμαι.

Τις αγνοώ. Τίποτε δεν υπαγορεύουν

σ' αυτόν που γνωρίζω ότι είμαι: εγώ γράφω.

***

Ο θεός Παν δεν πέθανε,

σε κάθε κάμπο που δείχνει

στα χαμόγελα του Απόλλωνα

τα γυμνά στήθη της Δήμητρας-

αργά ή γρήγορα θα δείτε

να εμφανίζεται εκεί

ο θεός Παν, ο αθάνατος.

***

Όχι δε σκότωσε άλλους θεούς

ο θλιμμένος Χριστιανός θεός.

Ο Χριστός είναι ένας ακόμη θεός,

ίσως ένας που έλειπε.

Ο Παν συνεχίζει να δίνει

τους ήχους απ' τον αυλό του

στ' αυτιά της Δήμητρας

που καμαρώνει στους κάμπους.

***

Οι θεοί είναι οι ίδιοι,

πάντοτε λαμπεροί και γαλήνιοι,

γεμάτοι από αιωνιότητα

και περιφρόνηση για μας,

φέρνοντας τη μέρα και τη νύχτα

και τις χρυσαφένιες σοδειές

όχι για να μας δώσουν

τη μέρα και τη νύχτα και το στάρι

μα για άλλον και θείο

τυχαίο σκοπό

**** **** ****

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Γεια σας και Καλό Μήνα!!

Η μια φωτογραφία δείχνει την πρωινή "επιδρομή" των γλάρων με την παρέα μιας τράτας.

Ο γλάρος που πετά ψηλότερα από τους άλλους είναι ο γνωστός Ιωνάθαν!

Η δεύτερη είναι "προϊόν" της απογευματινής βόλτας ...

Κρίμα, αυτό το φίδι δεν πρόλαβε το χειμωνιάτικο ραντεβού του με τον ύπνο!!

^^^ ^^^ ^^^

ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ ΑΘΗΝΑ1943 & ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Γεια σας!

Δύο ποιήματα του Ν. Καββαδία που δεν είναι πολύ γνωστά, πιστεύω..

Το πρώτο έχει τίτλο: "Αθήνα 1943" και το δεύτερο "Αντίσταση".

ΑΘΗΝΑ 1943

Μες στην Αθήνα όλα τα πρόσωπα βουβά

και περπατούν αργά στους δρόμους "εν κινδύνω"

ως τις εφτά που θ' ακουστεί "Σιστάς Μοσκβά"

και στις οχτώ (βαλ' το σιγά) "Εδώ Λονδίνο".

^^^^^^^

Φύσα ταχιά σπηλιάδα, φύσα βορινή

Γραίγο μου κατρακύλα απ' την Κριμαία.

Κατά τετράδες παν στο δρόμο οι Γερμανοί

Κάτω απ' τη μαύρη κακορίζικη σημαία.

^^^^^^

[...]

^^^^^^

ως τη στιγμή που μες στους δρόμους θ' ακουστεί

η μουσική που κάθε στόμα θα λαλήσει.

^^^^^^

^^^^^^

^^^^^^^^

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Κύμα θανάτου ξαπολύοντας οι Γερμανοί

τ' άρματα ζώνεσαι μ' αρχαία κραυγή πολέμου.

Κυνήγι παίζουνε μαχαίρι και σχοινί,

οι κρεμασμένοι στα δέντρα μπαίγνιο του ανέμου.

^^^^^^

Κι απέ Δεκέμβρη στην Αθήνα και φωτιά

τούτο της Γης το θαλασσόδαρτο αγκωνάρι,

λικνίζει κάτω από το Δρυ και την Ιτιά

το Διάκο, τον Κολοκοτρώνη και τον Άρη.

^^^^^^ ^^^^^^

ΠΟΙΗΣΗ ΕΛΥΤΗΣ ΗΛΙΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ

Οδυσσέας Ελύτης

Ήλιος ο Πρώτος

Παραλλαγές Πάνω σε μια Αχτίδα

V

ΑΝΟΙΧΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ

Εύκολα που περνώ απ' τα μάτια σου στον ουρανό

Απ΄το μανίκι του νερού στο πρόσωπο της θάλασσας

Απ' το μικρό σου δάχτυλο στου ζαφειριού το αστέρι

Έλπιση φήμη του φωτός έχταση απέραντη

Ό,τι κοιτάω με τη ματιά με θρέφει.

^^^^

Ό,τι κρατάω με την αφή με θρέφει

Σώμα του πόντου δροσερό ή αγέρας

Γλόμπος του άπιαστου όνειρου η κρύα σαπουνόφουσκα

Της παρθενιάς σου η γεωγραφία που δεν με μέλει

Κι ένα μεταξωτό για τσαλαπάτημα

Ένα καυκί καμπάνας γυάλινης για τους κουφούς

Που ντύνουν με φελλό την πιο βαρειά τους κούκλα.

^^^^

Η κούκλα μου είναι η κούκλα σου είναι η γαλαζούλα

Ολόγυμνη που διασκεδάζει τρυπημένη με άστρα

Και κάνει μπάνια στη νυχτιά και γαργαλάει τους γρύλους.

^^^^

Μα μήτε η στάλα της Αυγής πιωμένη απ' το γλαυκό

Μήτε της πονηριάς του αηδονιού η ανάσταση

Μήτε της σβούρας ο ίλιγγος μήτε η λιγοθυμιά

Της ώρας που σκορπάει μεσ' στο κενό τα πούπουλα

Δεν πίνουν από την πηγή σου από την πηγή που λεν ελευτεριά.

^^^^^^^^